spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif
HeaderLeft.gif HeaderTop3.gif HeaderTop2.gif spacer.gif
Aan de slag met verlegenheid!  
spacer.gif
spacer.gif spacer.gif Ik ben verlegen spacer.gif
BannerTop.gif HeaderEye.gif spacer.gif
BannerLeft.jpg   BannerRight.jpg spacer.gif
BannerBott.jpg spacer.gif
HeaderBottbg.jpg spacer.gif
Main Menu
· Home
· Nieuws


Verlegenheid informatie

· Wat is verlegenheid
· Gedachten en emoties
· Omgeving
· Het ontstaan
· In het lichaam
· In de hersenen
· Verlegen jongeren

· Bronvermelding


En verder...
· Links
· Tips
· Gastenboek



Informatie
Deze website heb ik gemaakt als onderdeel van mijn eindwerkstuk. Dit is een werkstuk dat je maakt in het laatste jaar op de vrije school. De informatie van het schriftelijk deel van mijn eindwerkstuk staat hier op de website, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Ik sta open voor vragen of opmerkingen.

Ilse

April 2004

Gastenboek


micheal schreef op 2007-02-15 20:53:08:
van zelf jongens moeten tog de eerste stap nemen geef me wat tips a u b

xx schreef op 2007-02-14 19:20:16:
Niet opzoek gaan naar een vriendin. Die komt vanzelf :)

micheal schreef op 2007-02-14 17:53:58:
hallo ik ben mike
ik ben 15 en niet lelijk en gewoon stevig gebouwd maar togh ben ik verlegen alleen voor meisjes en ik denk dat iedereen altijd naar me kijkt en zo
ik ga vaak naar de o discos en zo maar togh ben ik verlegen en durf ik niets te zeggen ik krijg ook tranen in mijn ogen van de schaamte
a u b help mij ik ben bijna 16 dat is heel erg als iedereen zegt nah nog geen vrindin terwijl ik het wel kan krijgen zeggen ze

Sm@rtie.. schreef op 2007-02-13 18:28:45:
Oj!

Ik ben 14 en écht héél verlegen.. ik haal altijd onvoldoendes op mijn spreekoefeningen niet omdat ik mijn tekst niet ken maar gewoon omdat ik te verlegen ben.. In de bus achter mij lachen ze ook altijd.. telkens denk ik dat ze mij uitlachen, ik heb niet veel vrienden, de vrienden die ik heb zijn mensen die me al heel lang kennen.. na een tijdje kom ik los en kan ik heel grappig zijn, maar in het begin zeg ik niets en ben ik dus ook totaal niet grappig. wat kan ik daar aandoen?? ik zou echt graag wat losser worden. .zeker nu ik een leuke jongen heb ontmoet.. ook tegen hem durf ik niet praten.. Plz help me!!!

xxx Sm@rt..

wentel schreef op 2007-02-13 18:06:17:
Hallow iedereen
ik ben een meisje van 14 ik ben ook verlegen
ik was in de 2e heel erg verlegen mensen vergaten me soms gewoon
en soms leek ik niet eens te bestaan omdat ik niks durfde en heel erg stil
was bij mijn vrienden kon ik wel mezelf zijn maar soms was ik zelfs bij hn verlegen ik heb er nu niet zo veel last meer van gaat steeds beter ik heb er nieuwe vrienden bij maar durf vaak niet met ze aleen te zijn dan ben ik bang dat ik dicht klap en dat wil ik niet ik heb nog vaak momenten wanneer ik verlegen ben maar lang zo erg niet als vroeger
XX wentel

Lisa schreef op 2007-02-13 16:10:10:
Hoi Mammeloe!

Natuurlijk ben je niet hopeloos! Het is dus wel te merken dat jij heel erg verliefd bent. Die symptonen komen dan ook vaak voor bij verliefdheid. Misschien zou je eens (als die leraar je aanspreekt) heel rustig adem kunnen halen en even tot jezelf komen. En
als je er klaar voor bent zeg je wat terug. Je merkt vast wel als je dan even met hem praat dat het dan al een stuk beter gaat. Meestal is dit ook een vorm van gebrek aan zelfvertrouwen. Want elke keer als je hem ziet weet je niet wat je moet zeggen en raak je in de war. Waarschijnlijk gaat er dan in je hoofd iets van: ik moet wat terugzeggen en ik moet uit me woorden komen! Of: Als hij maar geen gesprek met me begint. Ik maak uit jou verhaal op dat je hem probeert te ontlopen want je weet dat je als je hem ziet, je in de war raakt en niet meer uit je woorden komt. Denk gewoon een keer: Ik kom vandaag wel uit mijn woorden en ik ga een leuk gesprek met hem beginnen! Of oefen voor de spiegel een gesprekje en bedenk wat je wilt gaan zeggen. Dit helpt altijd want je weet wat je tegen hem gaat zeggen als hij je aanspreekt en dat geeft je meer zelfvertrouwen.

Laat me horen als het beter gaat!
Succes!
Groetjes

Mammeloe van Pipo ;) schreef op 2007-02-11 21:18:50:
Hoi iedereen!
Ik ben een meisje van 19 en echt ontzettend verliefd op een leraar, gelukkig krijg ik geen les van hem, maar iedere keer als hij in de buurt is raak ik helemaal in de war van binnen! Laatst sprak hij me aan in een lege stille gang, en ik kwam nog best redelijk uit m,n woorden, maar ik stond echt te trillen als een gek! Ik wil hem nu echt vergeten, want als ik hem zie ben ik helemaal de weg kwijt! Ik klap altijd volledig dicht als hij langsloopt, zelfs gedag zeggen gaat bijna niet! Normaliter ben ik ook behoorlijk verlegen, die verlegenheid hangt een beetje van de situatie af natuurlijk, maar ik kan mezelf als 'verlegen"betitelen omdat ik ook tijdens het houden van presentaties helemaal flip! Nou vraag ik me af: Komt deze verlegenheid nou tot stand door mijn verliefdheid, en hebben meer mensen hier last van? Tegen klasgenoten en andere leraren doe ik ronduit verward als ik hem net ben tegen gekomen! Soms sta ik op het punt om me bijna ziektemelden als ik het idee krijg dat ik hem die dag te vaak tegen ga komen! Ik voel me nu zo onzeker en onhandig! Later kwam hij ook een kantoortje in waar ik zat met de concierge, en toen klapte ik ook weer helemaal dicht! Die concierge moest ook wel zien dat er wat met mij aan de hand was! Nu zit ik steeds opzettelijk mijn gedachtes van hem af te houden, omdat ik het echt eng vind dat ik mijn eigen gedrag en gevoel niet in de hand heb als ik hem zie lopen!
Als ik hem zie wordt ik duizelig, gaat mijn hart vreselijk tekeer, word ik zenuwachtig, overal krijg ik een zenuwachtig gevoel, ik krijg het bloedheet, mijn knieeen knikken, m,n handen trillen, ik begin te stotteren en ik raak in paniek!
Ik wil niet meer aan hem denken, want ik ben toch te verward en te erg van slag om normaal met hem te kunnen praten!
HEBBEN JULLIE DIT OOK? ALSJEBLIEFT HELP ME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Of ben ik echt hopeloos?

Heel veel succes voor iedereen en groetjes van:

Mammeloe van Pipo (wat een naam haha)

Anoniem schreef op 2007-02-09 18:49:57:
Hoii!!! Fellow-verlegenaars:)

Ik ben 17 en ik ben sinds mijn 13de heel verlegen. Vroeger nooit, egt, ik was het pittigste meisje in mn klas, grootste mond, altijd mezelf en was voor níémand bang. Totdat ik in de pubertijd kwam en over mezelf ging nadenken.
Toen begon ik mezelf zo erg de grond in te stampen, en toen heb ik 2 jaar alleen maar nagedacht over mezelf, dat ik raar was ofzo en vreemd, omdat ik CONSTANT negatief over mezelf dacht, vooral als ik met iemand praatte. Dan zag ik mezelf van een afstand naar mezelf kijken en dan vond ik mezelf dom en niet leuk genoeg.
Toen mijn vriend na een 2,5 jaar-durende relatie verliet voor een ander meisje was het egt gedáán met mij.

Na 1 jaar had ik er genoeg mee en ging ik alle uitdagingen aan, erger kon het tog niet worden. Bijbaantje gezocht, met mensen afgesproken, op zangles gegaan, op sport gegaan en constant met mensen in contact proberen te komen. Geloof me, ik trilde van angst bij al die dingen maar ik moest tog WAT doen.

Nu gaat het weer goed met me, steeds beter, en ik ben zelfs weer terug bij mn vriend die me toen had verlaten!!

het kan goedkomen, maar je moet er veel, héél veel moeite voor doen. je moet het gewoon DOEN!

Succes.
groetjes,
Anoniem.

Kyra schreef op 2007-02-09 13:52:31:
Hoi allemaal!

Ik ben 17 en ben nu een eerstejaars communicatiestudent. Hier moeten wij heel erg veel presenteren en heel veel samenwerken met een groepje! Maar... Ik ben ontzettend verlegen! Dat ben ik altijd al geweest! (Bij familie is dit trouwens niet het geval, behalve als ze over een onderwerp praten waarbij ik me niet op mijn gemak voel en waar ik dus niet goed over kan praten!) Ik kan met de mensen uit mijn groepje (je moet bijna alles met je groepje doen) goed opschieten, maar als we aant overleggen zijn over het een of het ander klap ik altijd dicht. Ook voor de klas, daar sta ik niet ontspannen, ik kan niet presenteren zonder op me blaadje te kijken en ik word knalrood! Dit is altijd erg lastig geweest. Gisteren moest ik in het kort voor de groep (7 mensen en docent) iets over mezelf vertellen en dat ging vrij goed. Ik stond wel te trillen maar ik voelde me voor de eerste keer op school heel zeker. Ik weet niet hoe dat kwam, maar het voelde goed!
Ik heb trouwens ook nog nooit een vriendje gehad. Das wel moeilijk. Zeker nu het bijna valentijnsdag is, iedereen heeft het over vriend verrassen etc. en zoiets heb ik nog nooit gedaan of kunnen doen! Ik wil wel graag een vriendje omdat ik denk dat ik me dan zeker voel en er zijn ook wel jongens die ik echt leuk vind, om hun persoonlijkheid!! Maar ik durf niks te zeggen. Bovendien heb ik heb ik een slechte ervaring met mijn vader. Hij heeft zich nooit echt gedragen als vader en ik hoorde van mijn oom dat ik echt bang voor hem was omdat ik niks moest hebben van mannen. Terwijl hij nu toch echt mijn favo oom is en ik zie hem in mijn leven meer als een vader dan mijn eigen vader! Maar ik denk dat ik dat probleem dus nog steeds heb met vreemde jongens en mannen, want met meiden raak ik heel snel bevriend. In principe kan ik goed zonder vriend, ik heb veel vrienden en vriendinnen en ik heb een kei-gave familie! Ik kan echt niet zonder ze. Wie weet komt er ooit wel een leuke jongen op me af en hoef ik daar niks voor te doen, alleen mezelf zijn, en hier ben ik hard aant werken! Ik heb een sterke eigen persoonlijkheid en eigen mening, ik moet het alleen nog durven te uiten!

Nog een tip voor "mooie :p"!
Ik zou dat ook heel lastig vinden, want ik heb nog nooit een vriend gehad en als je dan een vriend hebt weet je niet of ie je echt wel leuk vind. Maar geloof me, hij heeft iets met jou dus hij WIL JOU! Als je het moeilijk vind om hem te laten zien wat je voelt, schrijf het dan op in een brief of op een leuke kaart en vraag hem daarin ook wat hij van je vind, zo krijg je waarschijnlijk wat meer zekerheid en durf je misschien ook jezelf te zijn!

Iedereen die verlegen is: Heel veel succes, wees jezelf, en vooral blijven oefenen, want ik ga ook al vooruit! :-)

Liefs, xxx, Kyra

Mooie:p schreef op 2007-02-08 23:37:38:
hallo lieve mensen.Ik ben heel erg verlegen tegen een jonge die ik heel erg leuk vindt.En we gaan nu al een tijdje met elkaar.En wil soms heel erg seruis met hem praten maar ik durf niet.Ik wil hem een kusje geven maar ik ben verlegen.En als hij me te lang aan kijk dan draai ik me hoofd gelijk de andere kant op.En dang denk hij van ik wil hem niet.Ik negeerde hem.Maar nee het is niet zo.Want het is juist omste keer.Ik wil hem en ben heel erg verliefd op hem.Zelf wnr ik met hem op msn of aan het tellefoon ben ik verlegen.Maar lieve mensen willen jullie mij aub een TIP geven aub.Want ik vindt dit heel erg verlegen.

Just My schreef op 2007-02-07 20:03:37:
Hallo allemaal!
ik ben een meisje van 14 jaar en ik heb minstends 1x per dag last van het rood worden. Ik werd ook een keer rood omdat ik zat te praten in een les en dat zag mijn docent en sprak me hierop aan, hij begon een heel verhaal te lullen dat niet moest praten. Ik werd knalrood en wou het liefst de tijd terugdraaien zodat ik het over kon doen en gewoon niet ging praten... Toen mijn docent me hierop aansprak dat ik aan het praten was leek het wel of die uren doorging hierover, ik draaide me hoofd naar me schrift met een paar plukken haar voor mijn rode gezicht maar toch een x moet je weer opkijken anders is het best onbeschoft. (en dan ziet de hele klas je en dat wil ik juist niet!!)

Verder heb ik het ook altijd als ik op bepaalde punten wordt gewezen met Jazz- Ballet(dansen), dan doe ik iets verkeerd en spreekt me danslerares me daarop aan en dan wordt ik meestal ook rood. Niet dat ik hierdoor alleen maar ga denken dat ik het presé goed moet doen omdat ze anders me weer gaat aanspreken en ik weer rood wordt. Eigenlijk moet ik gewoon denken dat ik me niet zo druk moet maken hierover, waarom zou ik blozen? Iedereen maakt toch wel eens een foutje? ik moet het me niet te veel aantrekken maar dat doe ik juist wel.

Meestal zien mensen niet eens dat je bloost. Een x was ik ook (alweer) aan het praten tijdens een les en toen sprak de leraar me ook aan maar niet zo lang als in het vorige verhaal. Gewoon van 'Even je mond houden nou!' en ik voelde alweer dat ik rood werd, maar later vroeg ik aan mijn vriendin of ik heel erg rood werd, maar ze had helemaal niks gezien. Meestal maak je het erger dan dat het is, Neem dat maar van mij aan!

Tips hiervoor heb ik ook niet.. Daar ben ik nog naar aan het zoeken. Iemand tiips?

Veell liefss!


Nieuw bericht

Naam:

E-mail (wordt niet weergegeven):

Bericht:

Let op! Als je een vraag hebt dan kun je die beter in het forum stellen. Dan kunnen andere mensen op je bericht reageren.



Footerdot.gif
Jij ook?