spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif
HeaderLeft.gif HeaderTop3.gif HeaderTop2.gif spacer.gif
Aan de slag met verlegenheid!  
spacer.gif
spacer.gif spacer.gif Ik ben verlegen spacer.gif
BannerTop.gif HeaderEye.gif spacer.gif
BannerLeft.jpg   BannerRight.jpg spacer.gif
BannerBott.jpg spacer.gif
HeaderBottbg.jpg spacer.gif
Main Menu
· Home
· Nieuws


Verlegenheid informatie

· Wat is verlegenheid
· Gedachten en emoties
· Omgeving
· Het ontstaan
· In het lichaam
· In de hersenen
· Verlegen jongeren

· Bronvermelding


En verder...
· Links
· Tips
· Gastenboek



Informatie
Deze website heb ik gemaakt als onderdeel van mijn eindwerkstuk. Dit is een werkstuk dat je maakt in het laatste jaar op de vrije school. De informatie van het schriftelijk deel van mijn eindwerkstuk staat hier op de website, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Ik sta open voor vragen of opmerkingen.

Ilse

April 2004

Gastenboek


Mammeloe van Pipo ;) schreef op 2007-02-11 21:18:50:
Hoi iedereen!
Ik ben een meisje van 19 en echt ontzettend verliefd op een leraar, gelukkig krijg ik geen les van hem, maar iedere keer als hij in de buurt is raak ik helemaal in de war van binnen! Laatst sprak hij me aan in een lege stille gang, en ik kwam nog best redelijk uit m,n woorden, maar ik stond echt te trillen als een gek! Ik wil hem nu echt vergeten, want als ik hem zie ben ik helemaal de weg kwijt! Ik klap altijd volledig dicht als hij langsloopt, zelfs gedag zeggen gaat bijna niet! Normaliter ben ik ook behoorlijk verlegen, die verlegenheid hangt een beetje van de situatie af natuurlijk, maar ik kan mezelf als 'verlegen"betitelen omdat ik ook tijdens het houden van presentaties helemaal flip! Nou vraag ik me af: Komt deze verlegenheid nou tot stand door mijn verliefdheid, en hebben meer mensen hier last van? Tegen klasgenoten en andere leraren doe ik ronduit verward als ik hem net ben tegen gekomen! Soms sta ik op het punt om me bijna ziektemelden als ik het idee krijg dat ik hem die dag te vaak tegen ga komen! Ik voel me nu zo onzeker en onhandig! Later kwam hij ook een kantoortje in waar ik zat met de concierge, en toen klapte ik ook weer helemaal dicht! Die concierge moest ook wel zien dat er wat met mij aan de hand was! Nu zit ik steeds opzettelijk mijn gedachtes van hem af te houden, omdat ik het echt eng vind dat ik mijn eigen gedrag en gevoel niet in de hand heb als ik hem zie lopen!
Als ik hem zie wordt ik duizelig, gaat mijn hart vreselijk tekeer, word ik zenuwachtig, overal krijg ik een zenuwachtig gevoel, ik krijg het bloedheet, mijn knieeen knikken, m,n handen trillen, ik begin te stotteren en ik raak in paniek!
Ik wil niet meer aan hem denken, want ik ben toch te verward en te erg van slag om normaal met hem te kunnen praten!
HEBBEN JULLIE DIT OOK? ALSJEBLIEFT HELP ME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Of ben ik echt hopeloos?

Heel veel succes voor iedereen en groetjes van:

Mammeloe van Pipo (wat een naam haha)

Anoniem schreef op 2007-02-09 18:49:57:
Hoii!!! Fellow-verlegenaars:)

Ik ben 17 en ik ben sinds mijn 13de heel verlegen. Vroeger nooit, egt, ik was het pittigste meisje in mn klas, grootste mond, altijd mezelf en was voor nmand bang. Totdat ik in de pubertijd kwam en over mezelf ging nadenken.
Toen begon ik mezelf zo erg de grond in te stampen, en toen heb ik 2 jaar alleen maar nagedacht over mezelf, dat ik raar was ofzo en vreemd, omdat ik CONSTANT negatief over mezelf dacht, vooral als ik met iemand praatte. Dan zag ik mezelf van een afstand naar mezelf kijken en dan vond ik mezelf dom en niet leuk genoeg.
Toen mijn vriend na een 2,5 jaar-durende relatie verliet voor een ander meisje was het egt gedn met mij.

Na 1 jaar had ik er genoeg mee en ging ik alle uitdagingen aan, erger kon het tog niet worden. Bijbaantje gezocht, met mensen afgesproken, op zangles gegaan, op sport gegaan en constant met mensen in contact proberen te komen. Geloof me, ik trilde van angst bij al die dingen maar ik moest tog WAT doen.

Nu gaat het weer goed met me, steeds beter, en ik ben zelfs weer terug bij mn vriend die me toen had verlaten!!

het kan goedkomen, maar je moet er veel, hl veel moeite voor doen. je moet het gewoon DOEN!

Succes.
groetjes,
Anoniem.

Kyra schreef op 2007-02-09 13:52:31:
Hoi allemaal!

Ik ben 17 en ben nu een eerstejaars communicatiestudent. Hier moeten wij heel erg veel presenteren en heel veel samenwerken met een groepje! Maar... Ik ben ontzettend verlegen! Dat ben ik altijd al geweest! (Bij familie is dit trouwens niet het geval, behalve als ze over een onderwerp praten waarbij ik me niet op mijn gemak voel en waar ik dus niet goed over kan praten!) Ik kan met de mensen uit mijn groepje (je moet bijna alles met je groepje doen) goed opschieten, maar als we aant overleggen zijn over het een of het ander klap ik altijd dicht. Ook voor de klas, daar sta ik niet ontspannen, ik kan niet presenteren zonder op me blaadje te kijken en ik word knalrood! Dit is altijd erg lastig geweest. Gisteren moest ik in het kort voor de groep (7 mensen en docent) iets over mezelf vertellen en dat ging vrij goed. Ik stond wel te trillen maar ik voelde me voor de eerste keer op school heel zeker. Ik weet niet hoe dat kwam, maar het voelde goed!
Ik heb trouwens ook nog nooit een vriendje gehad. Das wel moeilijk. Zeker nu het bijna valentijnsdag is, iedereen heeft het over vriend verrassen etc. en zoiets heb ik nog nooit gedaan of kunnen doen! Ik wil wel graag een vriendje omdat ik denk dat ik me dan zeker voel en er zijn ook wel jongens die ik echt leuk vind, om hun persoonlijkheid!! Maar ik durf niks te zeggen. Bovendien heb ik heb ik een slechte ervaring met mijn vader. Hij heeft zich nooit echt gedragen als vader en ik hoorde van mijn oom dat ik echt bang voor hem was omdat ik niks moest hebben van mannen. Terwijl hij nu toch echt mijn favo oom is en ik zie hem in mijn leven meer als een vader dan mijn eigen vader! Maar ik denk dat ik dat probleem dus nog steeds heb met vreemde jongens en mannen, want met meiden raak ik heel snel bevriend. In principe kan ik goed zonder vriend, ik heb veel vrienden en vriendinnen en ik heb een kei-gave familie! Ik kan echt niet zonder ze. Wie weet komt er ooit wel een leuke jongen op me af en hoef ik daar niks voor te doen, alleen mezelf zijn, en hier ben ik hard aant werken! Ik heb een sterke eigen persoonlijkheid en eigen mening, ik moet het alleen nog durven te uiten!

Nog een tip voor "mooie :p"!
Ik zou dat ook heel lastig vinden, want ik heb nog nooit een vriend gehad en als je dan een vriend hebt weet je niet of ie je echt wel leuk vind. Maar geloof me, hij heeft iets met jou dus hij WIL JOU! Als je het moeilijk vind om hem te laten zien wat je voelt, schrijf het dan op in een brief of op een leuke kaart en vraag hem daarin ook wat hij van je vind, zo krijg je waarschijnlijk wat meer zekerheid en durf je misschien ook jezelf te zijn!

Iedereen die verlegen is: Heel veel succes, wees jezelf, en vooral blijven oefenen, want ik ga ook al vooruit! :-)

Liefs, xxx, Kyra

Mooie:p schreef op 2007-02-08 23:37:38:
hallo lieve mensen.Ik ben heel erg verlegen tegen een jonge die ik heel erg leuk vindt.En we gaan nu al een tijdje met elkaar.En wil soms heel erg seruis met hem praten maar ik durf niet.Ik wil hem een kusje geven maar ik ben verlegen.En als hij me te lang aan kijk dan draai ik me hoofd gelijk de andere kant op.En dang denk hij van ik wil hem niet.Ik negeerde hem.Maar nee het is niet zo.Want het is juist omste keer.Ik wil hem en ben heel erg verliefd op hem.Zelf wnr ik met hem op msn of aan het tellefoon ben ik verlegen.Maar lieve mensen willen jullie mij aub een TIP geven aub.Want ik vindt dit heel erg verlegen.

Just My schreef op 2007-02-07 20:03:37:
Hallo allemaal!
ik ben een meisje van 14 jaar en ik heb minstends 1x per dag last van het rood worden. Ik werd ook een keer rood omdat ik zat te praten in een les en dat zag mijn docent en sprak me hierop aan, hij begon een heel verhaal te lullen dat niet moest praten. Ik werd knalrood en wou het liefst de tijd terugdraaien zodat ik het over kon doen en gewoon niet ging praten... Toen mijn docent me hierop aansprak dat ik aan het praten was leek het wel of die uren doorging hierover, ik draaide me hoofd naar me schrift met een paar plukken haar voor mijn rode gezicht maar toch een x moet je weer opkijken anders is het best onbeschoft. (en dan ziet de hele klas je en dat wil ik juist niet!!)

Verder heb ik het ook altijd als ik op bepaalde punten wordt gewezen met Jazz- Ballet(dansen), dan doe ik iets verkeerd en spreekt me danslerares me daarop aan en dan wordt ik meestal ook rood. Niet dat ik hierdoor alleen maar ga denken dat ik het pres goed moet doen omdat ze anders me weer gaat aanspreken en ik weer rood wordt. Eigenlijk moet ik gewoon denken dat ik me niet zo druk moet maken hierover, waarom zou ik blozen? Iedereen maakt toch wel eens een foutje? ik moet het me niet te veel aantrekken maar dat doe ik juist wel.

Meestal zien mensen niet eens dat je bloost. Een x was ik ook (alweer) aan het praten tijdens een les en toen sprak de leraar me ook aan maar niet zo lang als in het vorige verhaal. Gewoon van 'Even je mond houden nou!' en ik voelde alweer dat ik rood werd, maar later vroeg ik aan mijn vriendin of ik heel erg rood werd, maar ze had helemaal niks gezien. Meestal maak je het erger dan dat het is, Neem dat maar van mij aan!

Tips hiervoor heb ik ook niet.. Daar ben ik nog naar aan het zoeken. Iemand tiips?

Veell liefss!

Ja Jemig C schreef op 2007-02-07 18:37:09:
Hallo C,

Ik ben wel verlegen, maar ik durf wel oogcontact te maken met een leuke jongen, durf ook wel een biertje te bestellen en ik draai m,n hand er niet voor om om nieuwe contacten te leggen, en mensen aanspreken bij de bushalte vind ik helemaal een eitje!
Toch ben ik verlegen, als ik bijvoorbeeld een presentatie moet houden of alle (en dan bedoel ik ook echt een grote groep) aandacht krijg!
Dan weet ik me weleens geen houding te geven en word ik knalrood!
Het is echt niet zo simpel als dat jij denkt!
Mensen die nooit verlegen zijn, dat zijn er echt heel weinig!
Ik geloof het ook niet, als jij zegt dat je NOOIT verlegen bent!

Groetjes, iemand die af en toe (behoorlijk) verlegen kan zijn

C. schreef op 2007-02-07 16:48:06:
Hoi mensen,

Ik ben een meisje van 16 jaar en alles behalve verlegen. Nooit geweest ook.. Vrienden van me wel en dat was altijd heel erg.. n van mijn vriendinnen is er vorig jaar ook echt onderdoor gegaan. Zij werd niet gepest en had zelfs vrienden, maar ze vond zichzelf zoveel minder goed als andere mensen om haar heen. Momenteel zit ze in een inrichting. Sinds het moment dat ik weet hoeveel een slecht zelfbeeld met je kan doen, bezoek ik sites met verhalen over onzekere meisjes.

Als niet-verlegen meisje zie ik de wereld duidelijk anders dan jullie. Ik ga uit, versier leuke jongens, leg nieuwe contacten en praat hartelijk met een onbekende in de bushalte, geen enkele moeite.

Nu wil ik jullie vragen om het gewoon eens 1 dag te proberen. Ga naar een stad ergens ver weg van je eigen huis. Pak de bus en praat wat met je mede-buswachters. Ga naar een kroegje, bestel een biertje of wat anders en zoek oogcontact met een mooie jongen.
Natuurlijk is het moeilijk, maar van een spinnenfobie kom je ook niet af als je nooit een spin zal durven aanraken.
Het hoeft heus niet allemaal op een dag, maar neem gewoon de tijd. Misschien is zo'n klein gesprek bij de bushalte wel genoeg voor jou voor een dag of een week.. Maar doe het eens, praat over het weer, dat de bussen altijd te laat zijn, vraag of busnr. ?? al voorbij gekomen is, zeg dat je haast hebt en dat je het best fijn zo vinden als die transavia/BBA/veolia e.d. eens op tijd zou komen..

Je zal een keer de stap moeten nemen om toch tegen mensen te praten. Laat je leuke kanten zien.. Wees niet te opdringerig en ga niet zeuren.. Je hoeft niet veel te zeggen, zolang je maar geen zeurende dingen gaat vertellen.

En.. Ik wil graag dat jullie weten dat verlegen mensen niet vervelend zijn, of saai, of gek, of authistisch.. Iedereen snapt dat het niet makkelijk is om verlegen te zijn.. Misschien kunnen vlotte mensen zich niet verplaatsen in een verlegen persoonlijkheid en weten ze niet hoe erg het is om verlegen te zijn, ze weten wel dt het erg is. En ze zullen je er vast mee helpen. Zoek iemand in je omgeving, praten en samen dingen verzinnen werkt het best. Zodra je in ieder geval 1 vriendin hebt, gaat het allemaal vanzelf.. Probeer eens bij dat andere meisje te gaan zitten die in de pauze ook alleen is.

Verder wil ik jullie ontzettend veel succes wensen. Jj beslist zelf wat je wil en hoe je bent, daar kan geen enkele popi-jopi iets aan veranderen.
En geloof me, zolang je jezelf bent, ben je gewoon leuk!

Nou, ik hoop dat dit het laatste bericht is wat jullie zullen lezen in dit gastenboek en dat jullie hierna niet meer schrijven, maar actie gaan ondernemen! En dat jullie hier nooit meer een berichtje achterlaten (of het moet zo zijn dat je daarmee andere verlegen meisjes wil helpen)

Ciao, meisjes :)

chaya schreef op 2007-02-06 16:13:59:
jah ik heb onderhand ook al 4 sociale vaardigheidscursussen gevolgt. het heeft mij ook erg geholpen. ik durf nu ook meer te zeggen, ook al is het soms nog wel lastig.het gaat daardoor steeds beter.

Sven schreef op 2007-02-04 19:44:51:
Hallo, ik ben een jonge(man) van 28 jaar en guess what: Ik ben ook nog weleens verlegen. Zelfs als ik met meisjes van 18 praat! Ik probeer vaak, om mijn velegenheid te verbergen, heel spontaan te zijn als ik met nieuwe mensen praat. Het gevolg hiervan is, dat ik op een gegeven moment niks als ik niks meer heb te zeggen, mij dan echt KLOTE voel! Ik denk dan wat moet ik nu zeggen, HELP! Als ik niks zeg dan vinden ze me stom of raar. Maar ik heb geleerd dat verlegenheid helemaal niet erg is, en ik vind het zelfs een hele mooie eigenschap. Als ik even niks meer weet te zeggen probeer ik niet meer te denken van " shit ik moet wat zeggen!". Tegenwoordig denk ik als ik niks heb te zeggen, dan is het maar zo. De ander kan dan ook eens aan het woord. Trouwens, als ik niks te zeggen heb tegen iemand, ligt het misschien wel aan het feit dat ik die persoon misschien wel niet zo mag!? En als ik praat tegen iemand die de hele tijd aan het woord is, denk ik op een gegeven moment van "kun jij je mond niet eens een keer houden of zo!?" Mensen die de hele tijd maar kakelen luisteren vaak alleen maar naar zichzelf, en zijn ook niet met jou bezig. Als jij niks zegt, zitten zij daar echt niet mee.
Ik hoop dat ik hier wat mensen mee kan helpen. Wat ook hielp is de identiteitscursus of cursus sociale vaardigheden die ik heb gevolgd. Daarmee heb ik geleerd over mijn problemen te praten met anderen die diezelfde problemen hebben. Het is een grote stap, maar het werkt fantastisch!

Praten is zilver, zwijgen is GOUD!!!

jis schreef op 2007-01-29 16:46:54:
hallo verlegen meisjes,

ik schrijf een artikel voor elle girl en ik zoek daarvoor meisjes die verlegen zijn omdat meer mensen last hebben van verlegenheid. zijn er meisjes die het leuk zouden vinden om anoniem mee te doen aan een artikel? reageer dan op info@ellegirl.nl ter attentie van jis.

alvast dank voor jullie reacties..

groeten
jis

Verlegen!!!! schreef op 2007-01-22 21:37:46:
NOG EEN PAAR TIPS! LEES OOK HET DIRECT HIER ONDERSTAANDE VERHAAL!!!!!!!!!!!!!!!
Lach om de situatie, lach om die verdomde situatie van verlegenheid!
Als je je verlegen voelt worden, of als je je in een benauwend moment bevindt denk dan: het is eigenlijk lachwekkend hoe ik me weer op de kast laat jagen door 1 stom vraagje dat ik moet beantwoorden!!!!!!!!!!
Gooi er in een moeilijk moment humoristische opmerkingen door heen, begin te lachen op momenten die wel als grappig worden ervaren, maar waarin JIJ je benauwd voelt! Als je al met de rest van de mensen meelacht, als je hebt geblunderd bijvoorbeeld, ga je het vanzelf als "best grappig"ervaren! Lachen werkt ontspannend, dat is een feit!
Lach maar eens goed om het feit: "Ik ben zo verlegen, dat de gene die mij wat vraagt, zelf het antwoord moet verzinnen." Beeld jezelf ook eens in hoe ONGELOFELIJK BLIJ je zal zijn, als het moment voorbij is, en je hebt je geweldig gedragen! Je kunt je ook inbeelden DAT JE AL BENT, ZOALS JE GRAAG ZOU WILLEN ZIJN!!!!!! Je zegt tegen jezelf: Ik BEN dat leuke meisje/ die leuke jongen/ die sociale man etc. Als je je eigen dat inhamert, dan begrijp je ineens je probleem niet meer! Je denkt: wat zit ik eigenlijk te tobben? Wat is het verschil tussen mijn verbeelding en mijn werkelijke ik? Die overstap lijkt ineens ongelofelijk klein. Wat is het verschil er nog tussen? Juist!: Dat hele kleine beetje verlegenheid, wat bijna niemand merkt, je niet altijd hebt en waar heel veel mensen last van hebben! Succes lotgenoten!
Ik lijd zelf ook aan verlegenheid en niet zo zuinig ook! Hahaha!


Nieuw bericht

Naam:

E-mail (wordt niet weergegeven):

Bericht:

Let op! Als je een vraag hebt dan kun je die beter in het forum stellen. Dan kunnen andere mensen op je bericht reageren.



Footerdot.gif
Jij ook?