spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif
HeaderLeft.gif HeaderTop3.gif HeaderTop2.gif spacer.gif
Aan de slag met verlegenheid!  
spacer.gif
spacer.gif spacer.gif Ik ben verlegen spacer.gif
BannerTop.gif HeaderEye.gif spacer.gif
BannerLeft.jpg   BannerRight.jpg spacer.gif
BannerBott.jpg spacer.gif
HeaderBottbg.jpg spacer.gif
Main Menu
· Home
· Nieuws


Verlegenheid informatie

· Wat is verlegenheid
· Gedachten en emoties
· Omgeving
· Het ontstaan
· In het lichaam
· In de hersenen
· Verlegen jongeren

· Bronvermelding


En verder...
· Links
· Tips
· Gastenboek



Informatie
Deze website heb ik gemaakt als onderdeel van mijn eindwerkstuk. Dit is een werkstuk dat je maakt in het laatste jaar op de vrije school. De informatie van het schriftelijk deel van mijn eindwerkstuk staat hier op de website, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Ik sta open voor vragen of opmerkingen.

Ilse

April 2004

Gastenboek


Anoniemm schreef op 2005-07-07 18:42:03:
hejj,,
Ik Ben 00k verlege
Ik zit bij een psycholoog,
voor me onzekerheid, ben ook erg onzeker namelijk,
Niet over mijn uiterlijk maar over mijn dingen doen zeg maar
ik vind het helemaal niet leuk om er heen te gaan zit er ook heel erg tegenop maarja , als het helpt..doe k dat maar
XxXjiez

Anoniem schreef op 2005-07-06 19:47:51:
Ik ben paar maanden geleden gepest omdat ik zo stil en verlegen ben.
(ook door goede "vriendinnen" die al zo lang ken)Daardoor en nog een paar problemen thuis ben ik depessief geworden, ik zit nu in theapie en omdat ik slecht ben met sociale contacten ga ik later een in een groep om het wat minder te maken. Ik heb het aan niemand verteld en doe het dus in het geheim omdat ik me er eigenlijk wel voor schaam (alleen me ouders weten het). Ik ben ook erg verlegen in groepen of bij jongens. Ik heb dus nog maar 1x verkeering gehad en nog nooit gezoent. Ik ben nu 14 jaar. ook zeurt iedereen tegen me dat ik ermee moet opschieten enzo, maar eigenlijk hoeft het ook niet perse van mij. Ik voel me ook vaak erg kut.
Heeft iemand anders ook zoiets? Voeg me dan toe op msn of stuur me een emailje (roOsjje__@hotmail.com)
Liefss rOosjje

Anonieme meisje schreef op 2005-07-06 16:32:16:
Neem de tijd om dit te lezen!

Heey mensen. Ik ben een meisje van 12 (bijna 13) . En ik ben net klaar met school van eerste klas. Ik doe theoretisch/havo. En ik heb echt moeten vechten om die niveau te kunne halen. Want op het helft van groep 8 begon ik pas goed te leren. En ik kreeg alleen maar 8en 9ens en tienen. En dan ook echt letterlijk. Mijn leraren/lerares hadden allemaal heel veel vertrouwen in me. En ik deed alles ook zo goed mogelijk. Voor mij was altijd eerst leren, daarna de rest. Ik was ook een verlegen meisje. Ik was dik en zat echt in een periode om snel af te vallen door veel te sporten. Dat deed ik met mijn moeder. Ik mocht niet dieten, omdat ik in de groei was (ben 7 kilo afgevallen). En niet alleen dat.

Ik was in de puberteit. Omdat ik zó verlegen was durfde ik bijna niets. Ik had wel twee goede vriendinnen. Maar hun waren naar mij toe gegaan. Omdat ik niet durfde. Ik was ook verliefd op een jongen. Ik organiseerde mijn feestje en door mij was het saai. Als ik nu terug denk moest ik met hem gaan zoenen. Toen durfde ik dat niet, terwijl hij mij ook leuk vond. En ik ben hem verloren door mijn verlegenheid. Ik heb/had ook een lichaam van een 15 jarige. Dus ik was sneller door mensen geraakt als ze wat over mijn lichaam zeiden. Maar ik dacht wel een beetje van sgijt. Als ik maar goed studeerde dacht ik altijd. Een pure stuudje dus.

Het duurde heel lang tot dat ik werd aangenomen op de school waar ik naartoe wou. Ik hoorde van mijn lerares op een dag dat ik was aangenomen. Ik was dus erg geschokt toen ik later een brief kreeg met daarin dat ik niet was aangenomen. En tranen die naar buiten wouden. Niemand snapte dit meer en we openden een rechtzaak. Mijn moeder heeft het meeste gedaan met de leraren/leraressen. Ik werd toen uiteindelijk toch aangenomen. Met citoscore 531 in plaats van 533. Ik kwam op de school waar ik naartoe wou. Het is een goede school, en het laagste is Theoretisch. Voor mij betekende het toen héél véél.

De vakantie was voorbij en we moesten naar nieuwe school. Ik moest afscheid nemen van mijn beste vriendinnen en dat was dus heel moelijk voor mij. Ik was bang dat ik door mijn verlegenheid heel alleen bleef. En dat was ook zo. Vooral de eerste dag met kennismaking was ik erg verlegen. De rest van de weken ook. Ik was altijd alleen en was ook stil. ''de mysterieuse'' meisje van het klas. Ik was héél erg snel verlegen. En dat irriteerde mijn klasgenoten waarschijnlijk. Maar ik bleef en moest wel positief blijven denken. Goed leren, later komt vanzelf.

Een paar turske meisjes kwamen op een dag naar mij toe toen ze mij alleen in de pauze zagen staan. Ze vroegen of ik met hun mee kwam staan. Dat was zo aardig van hun en ik kreeg meer zelfvertrouwen dat ik niet meer alleen was in de pauzes. Ze waren zo aardig en vertelden waar ze altijd stonden zodat ik niet meer alleen stond. Maar ik bleef het onzekere/verlegen meisje. Weken daarna dacht ik dat ik actie moest nemen. Ik probeerde aandacht te trekken van een paar meisjes en ging meer met hun om in de pauzes. Maar ik sprak niet veel. Het belangrijkste voor mij was dat ik niet alleen stond. Zodat niemand raar over mij dacht. Want wat ze dachten was zeker dat er een stom/lelijke/verlegen/stuudje daar stond. Maar diep van binnen lachte ik wel veel.

Op één dag begon ik veel te praten. En ik zag dat het mijn klasgenoten veel deed. Ze zaten met open mond te kijken als ik wat zei. Ik ging meer afspreken met een meisje uit mijn klas. We werden heel close. En die meisje heeft haar andere vriendin laten vallen voor mij. Omdat ik niet meer de stuudje was. We hebben nu nog steeds veel lol met elkaar. En ik heb nu véél en véél meer zelfvertrouwen. Ook als het om jongens gaat kijk ik hun recht in de ogen en vertel ik hun wat ik vind. Ik wil niet nog een keer die meisje zijn die verlegen was. Wat ik heel jammer vind is dat ik niet meer goed studeer. Ik besteed er niet zoveel aandacht meer aan. En ookal weet ik zelf dat het heel slecht is. Ik ben zo veel gelukkiger.

Ik heb nu wel veel grotere mond tegen mijn ouders. En ik wil graag msnnen en buiten gaan en afspreken. Dat was het. Die stille/verlegen/stuudje is weg. Maar niet alleen dat. Ik zeur ook nooit meer over mijn lichaam. En ik heb sgijt aan mensen die denken over mij. Ik denk dan gewoon: Laat ze denken. Ik ben nu veel zelfverzekerder. En aan de ene kant ben ik blijer. Maar nu ben ik een beetje bang dat het later niet goed zal gaan met de inkomsten enzo.

Ik kan er nu niks meer aan doen. Mijn lichaam wou het blijkbaar zo. En ik kan nu wel medelijden met mezelf hebben. Maar dan voel ik me nep. Ik kan geen medelijden meer hebben met mezelf en negatief denken over mezelf gaat ook niet meer. Veel om anderen geven gaat ook niet meer zo makkelijk. Ik kan wel van iemand houden ofzo, dat wel. Maar niet echt zoals vroeger. Ik raak nu minder snel bevriend omdat ik sommigen niet meer zo vertrouw. Eerst was het altijd van ;; O je bent mijn beste vriendin. Ik kan niet zonder je enzow. Maar nu is het meer van ;; Loop JIJ maar achter Mij aan. Ja, die meisje is voorgoed weg. Maar of ik zo blij ben?...

Ik hoop dat jullie begrijpen dat op sommige gevallen wel beter is om beetje verlegen te zijn. Het is zoiets als je lijdt nu, maar later zul je het goed hebben. Beter dat je nu verlegen bent en goed studeerd, dan dat je nu slecht gaat doen/ stoer doet en later alleen maar van drinken houd ofzo. Dit heeft niet altijd van zulke gevolgen. Maar meestal wel. En ik zeg je ik ben echt niet blij dat ik niet meer goed leer. Ik wou liever nu verlegen blijven en later in geld zwemmen. Dan nu zo zijn en later geld zoeken.

xxx Een meisje die nu meer zelfvertrouwen heeft gekregen.

nerissa schreef op 2005-07-05 21:37:19:
ja het is zeker fijn dat deze site der is...

Nienke schreef op 2005-07-04 12:27:47:
Wat fijn dat deze site er is!!! Ik ben momenteel (met succes!!) bezig wat minder verlegen te worden en ik denk dat deze site een grote steun zal zijn. Echt hartstikke bedankt!

Ik schreef op 2005-07-03 16:16:15:
Hooi, ik was vroeger echt heel erg verlegen en snel (te snel) bang voor dingen maar dta is ineens heel erg verandert. Ik praat sneller met mensen en voel me veel beter dan eerst... het gaat echt veell beter Ik ben zelf gevraagt door een modellebureu. Iedereen mag nu weten wie ik ben.

Ook had ik vroeger veel last van heimwee als k ergens telang was werd ik ziek en misselijk en dit jaar ben ik zelf mee geweest met Kamp! Ik ben echt trots op me. En sinds ik minder verlegen ben( me rode wangen heb ik nog steeds) Krijg ik veel meer Complimentjes,,, en zeggen zelf jongens lieve en aardige dingen tegen me

Ik ben nu egt hartstikke tevrede met mezelf en dta voelt harstike goed

Dooeioeh...Niet meer verlegen meisje

verliefd meisje schreef op 2005-07-03 11:17:14:
hoi

ik ben een meisje van 13 bijna 14. Ik word snel verlegen vooral als ik bij jongens in de buurt ben of mijn vriendinnen beginnen erover dan word ik al rood. ik ben heel erg verliefd op een jongen uti mijn klas. hij zit ook bij mij op atletiek. een vriedin weet dat ik op hem ben en heeft dat tegen hem gezegd. ik wil hem graag een keer bellen om iets te gaan doen maar ik duf niet. wat moet ik doen?? is er iemand met hetzelfde probleem wil die dan met mij mailen of msn-ne??

verlegen en verliefd meisje

(geheim) schreef op 2005-07-02 13:22:48:
Ik las in de Fancy over deze site, uit nieuwschierigheid ben ik even gaan kijken. Ik durf me naam niet te zeggen, bekende zullen me anders herkennen. Ik ben heel druk in de klas, nou denken jullie misschien dat ik daarom niet verlegen ben. Ik probeer me ware gevoel zo vaak te verbergen. Ik vermijd sociale contacten.( Een voorbeeld: mijn vriendin vraagt al 1jaar lang of ik mee ga naar de disco, ierdereen gaat daar tog heen. Elke keer zoek ik een uitweg, ik ben niet lekker, ik moet naar me oma. Ik lieg om wat ik eigenlijk vind, en dat maakt me alleen maar onzekerder.) Ik heb jarenlang dagelijks met hoofdpijn gelopen, ik ben in behandeling geweest bij een psycholoog. Toen ik daar klaar was gaf ze me één advies: '' Ga je socialevaardigheden oefenen, met groepstherapie.'' Ik kon geen kant op, er werd veel druk op me gezet, omdat ze dat de enigste oplossing vonden. Ik durf niet het tal van smoesjes verzonnen. Ik heb zelfs gezegt dat ik al in groepstherapie ga op school... Ook ben ik verhuisd, veranderingen doen me altijd erg veel. Ook nu weer moet ik gaan werken aan het creeren van een vertrouwd plekjein me huis. Tot nu toe durf ik nog niet te slapen, hou een lichtje aan naast me bed. Ik ben overal bang voor, haal me de gekste dingen in me hoofd. Ik leid er erg onder. Mijn plan is om een boek te gaan schrijven. Ik praat moeilijk over me gevoel maar schrijven vind ik heerlijk. IS dit een dom idee of zal het me kunnen helpen?? Ik wil graag jullie reactie en als iemand het zefde bvoelt als ik zeg het dan alsjeblieft. Dan kan ik met je in contact komen.

Siem schreef op 2005-07-01 20:21:09:
Maak je geen zorgen, ik ben ook 16 en heb nog nooit gezoent. zelfs geen vriendje gehad...

lisa schreef op 2005-07-01 19:57:35:
mare is het normaal als je 16 bent en nog nooit met iemand gezoent hebt????

Emma schreef op 2005-06-28 20:31:16:
Hai ik ben 13 en ik zit in de tweede.Ik ben best verlegen.en ik word altijs snel rood.Zijn er soms mensen die met me willen msnen of mailen?


Nieuw bericht

Naam:

E-mail (wordt niet weergegeven):

Bericht:

Let op! Als je een vraag hebt dan kun je die beter in het forum stellen. Dan kunnen andere mensen op je bericht reageren.



Footerdot.gif
Jij ook?