spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif spacer.gif
HeaderLeft.gif HeaderTop3.gif HeaderTop2.gif spacer.gif
Aan de slag met verlegenheid!  
spacer.gif
spacer.gif spacer.gif Ik ben verlegen spacer.gif
BannerTop.gif HeaderEye.gif spacer.gif
BannerLeft.jpg   BannerRight.jpg spacer.gif
BannerBott.jpg spacer.gif
HeaderBottbg.jpg spacer.gif
Main Menu
· Home
· Nieuws


Verlegenheid informatie

· Wat is verlegenheid
· Gedachten en emoties
· Omgeving
· Het ontstaan
· In het lichaam
· In de hersenen
· Verlegen jongeren

· Bronvermelding


En verder...
· Links
· Tips
· Gastenboek



Informatie
Deze website heb ik gemaakt als onderdeel van mijn eindwerkstuk. Dit is een werkstuk dat je maakt in het laatste jaar op de vrije school. De informatie van het schriftelijk deel van mijn eindwerkstuk staat hier op de website, ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Ik sta open voor vragen of opmerkingen.

Ilse

April 2004

Gastenboek


cynthia schreef op 2005-01-27 20:18:41:
Ontzettend bedankt voor je advies.
Ik ga er nog wel even over nadenkuh wat ik doe.
Ik heb all1 een vraagje...
Wat gebeurd er precies bij jeugdzorg.
Ik bedoel, kneem aan dat ze met je gaan praten, maar waarover willen ze dan praten?
En heeft de jeugdzorg jou echt geholpen met je probleem.
Zou ik ook nog mogen vragen hoe oud je nu bent?

Groetjes cynthia

erik schreef op 2005-01-27 18:52:26:
ik heb het mijn vriendin later verteld omdat ik het niet durfde en ik wist niet hoe ze er mee om moest gaan maar ik ben ook naar jeugdzorg gegaan en de vader van mijn vriendin kende ook precies hetcelfde probleem die heb ik mee genomen naar het eerste gesprek en ik raad je ook aan om bij het eerste gesprek juist niet alleen te zijn.
ik zat namelijk erg te twijfelen wie ik zou meenemen maar ik heb de vader van mijn vriendin meegenomen en dat was echt het beste ik raad je ook aan om dan de moeder van je vriend mee te nemen als die het probleem kent.
het is ook slim om inderdaad met dat uitje mee te gaan want ik het ongeveer hetzelfde maar dat duurde 3 dagen maar ik zal je eerlijk vertellen dat dat eigenlijk me verlegenheid heeft overwonnen omdat je toch steeds met die mensen ben en je gaat er dan niet meer aan denken en zo overwin jij het ook wel vermoed ik.
maar nogmaals bij het eerste gesprek van jeugdzorg zou ik je schoonmoeder meenemen en bij de volgende 3 gesprekken je vriend en dan is het waarschijnlijk wel voor een groot deelw eg dan moet je alleen nog voor een eindgesprek komen en die moet je alleen doen raad ik je aan
Goretjes erik

cynthia schreef op 2005-01-26 22:43:01:
Heb je het je vriendin vanaf het begin verteld of kwam je daar later mee?
Ik ben wel blij voor je dat het bij haar familie nie meer zo is.
Ik weet van de familie van mn vriend dat ze me wel aardig vinden, maar toch blijf ik het eng vinden...iedere keer als iemand tegen me praat ga ik stotteren, blozen, enz.
In april ga een week met die hele familie op vakantie.
Eerst wilde ik er onderuit komen, maar ik heb besloten om toch mee te gaan.
Misschien dat dit juist de kans voor me is om contact te leggen met zijn familie.
mn vriend heeft deze site doorgelezen en hij begrijp nu wel beter dat het voor mij egt een groot probleem is.
de moeder van mn vriend is ook een grote steun voor me.
Ze begrijpt me helemaal, want ze heeft dit probleem zelf ook gehad toen ze mijn leeftijd had.
Allebei hebben ze aangeboden om met me mee te gaan naar jeugdhulp en mn vriend neem ik ook zeker mee.
Maar het eerste gesprek bij jeugdhulp wil ik liever alleen doen.

erik schreef op 2005-01-26 17:55:27:
ik ben zelf ook erg verlegen en ook als ik bij mijn vriendin kom in de familie maar ik heb haar de kans gegeven om mij er over heen te helpen en het is gelukt ik geef je ook 2 tips.
laat je vriend je helpen en laat ook wel zien daat het houden van wel wederzijds is en als je naar jeugdzorg gaat om te praten neem hem ook mee dat is vooral handig want dan bergijpt hij het steeds meer en dan komen jullie er samen uit.
ik weet zeker dat je vriend dan ook blij is als je hem de kans geeft...

erik schreef op 2005-01-26 17:23:20:
als hij echt van je houd dan moet je het samen met hem oplossen en er desnoods van het weekend gewoon goed over praten ook als je het niet durft.het ios misscien moeilijk omdat hij niet verlegen is maar als jullie het er steeds over hebben dan wil hij jouw er echt bij helpen en moet je hem die kans ook geven...

cynthia schreef op 2005-01-26 16:50:00:
Ik krijg steeds meer moeite met het verlegen zijn, want ik kom nu ook op steeds meer plaatsen ook bij de familie van mn vriend enzo waar ik dus ook niets durf te zeggen.
Mn vriend wilt me wel echt helpen om het probleem op te lossen en ik heb er vandaag nog uitgebreid met hem over gepraat en hij begrijpt me nu wel beter.
Ik heb hem ook deze site gegeven, zodat hij er ook wat over kan lezen.
Hij zegt dat ie van me houdt om wie ik ben, en daar ben ik natuurlijk wel heel blij mee.

erik schreef op 2005-01-26 16:26:14:
voor cynthia:
hoe ga je er mee om en hoe ga je er met je vriend mee om
accepteerd hij het dat je verlegen bent of heeft hij er maling aan?

cynthia schreef op 2005-01-25 22:41:37:
Ik ben 16 jaar en enorm verlegen en ik ben blijven zitten in mijn examenjaar, dus alle mensen waar ik nog een beetje contact mee had zijn van school af.
Ik zit vaak in mn tussenuren ook helemaal all1 en in de pauze soms zelf een half ur op de wc omdat ik te verlegen ben om onder de mensen te komen.
Mensen die mij kennen zeggen vaak dat ik zo stil ben, terwijl ik dat bij mijn familie bijvoorbeeld helemaal niet ben.
Ik heb wel al een jaar een vaste vriend waar ik goed mee kan praten, maar hij begrijpt me niet omdat hij juist heel spontaan is en maakt een praatje met iedereen.
Ik heb dan wel een vriend, maar ik zou zo graag ook eens andere vrienden willen en niet afhankelijk zijn van mn vriend....ik bedoel ik wil ook een eigen leven hebben en dat lukt zo helemaal niet.

Ik heb heel lang nooit over mijn verlegenheid gepraat, maar na jaren heb ik het aan mijn ouders verteld omdat ik ruzie kreeg met mijn vader, want hij wilde dat ik ook is met andere mensen om zou gaan, behalve mijn vriend, maar dat durf ik natuurlijk niet.
Toen mijn vader dat hoorde zei hij dat ik daarvoor met iemand kon praten, daarom heeft hij een sfspraak bij mijn huisarts gemaakt.

vandaag ben ik bij de huisarts geweest om erover te praten.
Hij heeft een afspraak voor me gemaakt bij jeugdzorg, zodat die mij verder kunnen helpen met dit probleem.

Het is een beetje een lang verhaal geworden....maar ik wilde mijn verhaal hierover ook graag even kwijt aan mensen die mij begrijpen.
want je kan het wel vertellen, maar als ze zelf niet verlegen zijn hebben ze geen idee hoeveel invloed het eigenlijk op je leven heeft.
Ik vind het wel heel eng om erover te praten met andere, maar het is denk ik wel de beste manier om van die verlegenhied af te komen.

Ilse schreef op 2005-01-23 17:20:49:
Voor Linda,
Goed dat je met iemand over je verlegenheid gepraat hebt, ookal was het misschien niet helemaal wat je verwachtte. Het is op zicht niet zo heel raar dat hij jou niet als verlegen beschouwd, je kent hem al heel lang en voor hem ben je denk ik gewoon zoals je bent. Ook zul je bij hem in de buurt waarschijnlijk veel minder verlegen zijn dan wanneer je bij iemand in de buurt bent die je minder goed kent.
Ik denk ook dat hij tijd nodig heeft om te wennen aan het idee dat jij verlegenheid als een probleem ervaart en er aan wil werken, misschien dat als het het nog een keer met hem erover hebt, dat hij er dan al meer begrip voor heeft. En anders moet je je toch tot iemand anders wenden, misschien iemand in je omgeving die ook verlegen is, of je ouders?

river schreef op 2005-01-19 20:16:13:
Op dit moment voel ik me niet zozeer verlegen, maar m'n presentatie is wel verlegen en dat brengt veel problemen met zich mee. Zo kan ik niet zijn wie ik werkelijk ben en word ik verkeerd ingeschat door mensen, namelijk als naief, niet capabel en minder intelligent. Er zijn veel stoorzenders in mijn gedrag, bijvoorbeeld dat ik moet lachen terwijl ik iets ernstigs vertel, teveel gezichtsmimiek, en dat ik met m'n handen ga zwaaien. Het is naar dat ik daar geen controle over heb en steeds weer te horen krijg van mensen dat ze denken dat ik naief ben, etc.

linda schreef op 2005-01-19 18:23:26:
voor llse

ik heb het geprobeert.
maar ik had niet echt het idee dat hij me geloofde.
we hadden het er nog maar net over .
en hij begon gelijk vragen te stellen zo al
jij veregen?
en hij zij dat hij dat nog nooit mee had gemaakt bij mij.
ik weet niet of ik het nog een keer moet probeeren er over te praten
me schien is hij niet de geoede persoon
terwijl ik hem 12 jaar ken.
nu voel ik me nog kloter ik weet niet meer wie ik het kan vertellen zonder dat iemand me niet gelooft>


Nieuw bericht

Naam:

E-mail (wordt niet weergegeven):

Bericht:

Let op! Als je een vraag hebt dan kun je die beter in het forum stellen. Dan kunnen andere mensen op je bericht reageren.



Footerdot.gif
Jij ook?